پاسخ برخی ویژگی های فیزیولوژیک یولاف زراعی به تأمین نیتروژن و آب پس از گرده افشانی
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/cbb.2022.1950چکیده
مقدمه: یولاف زراعی یکی از گیاهان مهم از خانواده غلات است. دانه یولاف زراعی برای انسان و دام و علوفه آن برای دام کاربرد دارد. کشور ایران در منطقه خشک و نیمه خشک واقع شده است. میانگین بارندگی سالیانه در ایران حدود یک سوم میانگین بارندگی جهانی است. به همین خاطر، تنش خشکی در ایران مهمترین تنش محیطی است که رشد و عملکرد گیاهان زراعی را محدود مینماید. نیتروژن یکی از عناصر غذایی ضروری برای گیاهان زراعی میباشد. در جهان و ایران، کودهای نیتروژنه بیشتر از سایر کودها مصرف میشوند. جذب نیتروژن توسط گیاه از خاک همراه با آب انجام میگیرد. لذا، تنش خشکی جذب نیتروژن را با اختلال مواجه مینماید. بر همین اساس، هدف از آزمایش حاضر، بررسی اثر تنش خشکی پس از گردهافشانی و مقدارهای نیتروژن بر ویژگیهای فیزیولوژیک سه رقم یولاف زراعی بود.مواد و روشها: آزمایش به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل و در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه رازی در سال زارعی 93-1392 اجرا گردید. شرایط رطوبتی پس از گردهافشانی (نرمال و تنش) به عنوان فاکتور اصلی و ترکیب دو فاکتور شامل ارقام یولاف زراعی (پوتورو، کوال و بروشر) و مقادیر نیتروژن (تأمین 0، 25، 50، 75 و 100 درصد نیاز کودی یولاف زارعی) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. سطوح نیتروژن بر اساس نتایج آزمون خاک و نیاز یولاف زراعی در زراعت آبی بدون تنش خشکی، انتخاب گردید. برای تأمین نیتروژن از کود اوره (حاوی 46 درصد نیتروژن) استفاده گردید.یافتهها: نتایج نشان داد که تیمارهای رطوبتی و نیتروژن روی صفات فیزیولوژیک مورد مطالعه، تأثیر معنیدار داشتند. اعمال خشکی پس از شروع گردهافشانی سبب کاهش شاخص سبزینگی برگ در مراحل گردهافشانی و پر شدن دانه (به ترتیب 5/12 و 6/30 درصد)، کاهش کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم 2 در مرحله گردهافشانی (3/5 درصد)، افزایش مقاومت روزنهای در مراحل گردهافشانی و پر شدن دانه (به ترتیب 94 و 77 درصد) و افزایش محتوای پروتئین دانه (3/2 درصد) گردید. تأمین 100 درصد نیاز نیتروژن گیاه نسبت به عدم تأمین آن، سبب بهبود شاخص سبزینگی برگ در مراحل گردهافشانی و پر شدن دانه (به ترتیب 63 و 64 درصد)، افزایش کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم 2 در مراحل گردهافشانی و پر شدن دانه (به ترتیب 2/13 و 4/13 درصد)، افزایش مقاومت روزنهای در مراحل گردهافشانی و پر شدن دانه (به ترتیب 163 و 148 درصد)، افزایش کلروفیل a و b (به ترتیب 16 و 29 درصد)، کاهش نسبت کلروفیل (a/b 10 درصد) و افزایش محتوای پروتئین دانه (5/1 درصد) گردید.نتیجهگیری: با تأمین مناسب رطوبت و نیتروژن میتوان صفات فیزیولوژیک مرتبط با فتوسنتز را در زراعت یولاف زارعی بهبود بخشید.