در باب اجرا و اجراگری با تاکید بر نظریه اجراگری باتلر
نویسندگان
1 دانشجوی گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم اجتماعی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه گیلان
3 استادیار گروه علو م اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشکده گیلان، رشت، ایران.
4 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه گیلان
5 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه گیلان.
doi
10.30465/os.2024.48655.1978چکیده
این موضوع که جنسیت به عنوان امری اجراگرانه یا اجرایی قابل درک است در مباحث کنونی جامعه شناسی و برخی از دیگر رشته ها امری معمول است. به رغم تکثر بکارگیری اجراگری و اجرا در مقام استعاره برای بررسی جنسیت، این دو اصطلاح اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند و به اصول نظری اولیه آن ها توجه کافی مبذول نمی گردد. این امر تا اندازه ای به این دلیل است که اجرا و اجراگری، پیشینه های نظری متفاوتی دارند اگرچه این اصطلاحات اغلب به عنوان مترادف در نظر گرفته می شوند. در این پژوهش کوشش گردیده است تا گرایش های نظری موجود در پس استفاده از این استعاره ها مورد بررسی قرار گیرد. عام ترین گرایش نظری در آثار جودیت باتلر در باب اجراگری است. گرایش کمتر شناخته شده، حاصل روش شناسی مردم نگار است که جنسیت را به عنوان اجرا یا انجامی تحقق یافته در زندگی روزمره قلمداد می کند. خوانش بینامتنی آثار این نظریه پردازان تفاوت های بین باتلر و این اتنومتدولوژیست ها را آشکار می سازد و حاکی از آن است که اجرا و اجراگری به شیوه ای که نظریه پردازان مزبور، کنش اجتماعی و خودهای جنسیتی شده را توضیح می دهند به وضوح متفاوتند.