تعدیل بیان TGF-β و TNF-α به نفع ترمیم زخم توسط عصاره لارو مگس

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گنبد، گنبد کاووس، ایران

3 دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف  ایجاد زخم؛ از ساده تا پیشرفته و از حاد تا مزمن، یکی از مشکلاتی است که بشر از دیرباز با آن مواجه بوده است. در نیمه قرن گذشته و با کشف آنتی‌بیوتیک‌ها، توانایی بشر در مدیریت زخم، بسیار بهتر از گذشته شد اما مقاومت آنتی‌بیوتیکی در دهه‌های اخیر به مشکلی جدی برای کنترل زخم به‌ویژه زخم‌های مزمن تبدیل شده و لذا روش‌های درمانی متفاوت مورد نیاز می‌باشند. لارو درمانی، یک روش قدیمی است که نیازمند بررسی و شناخت سلولی مولکولی است و تأیید عملکرد آن می‌تواند به تهیه داروهای جدید منجر شود. مواد و روش‌ها در این مطالعه، ابتدا لارو مگس لوسیلیا سریکاتا تهیه و عصاره آن تهیه شد و در مرحله بعد این عصاره بر سلول‌های فیبروبلاستی تأثیر داده شد و بررسی سلولی مولکولی در مورد نحوه تأثیر انجام گردید. یافته‏ها سلول‌ها در تست MTT همان‌طور که طبق مقالات قبلی، قابل پیش‌بینی بود رشد معنی‌داری را نسبت به نمونه کنترل از خود نشان دادند. نتیجه‌گیری نتایج نشان‌دهنده این موضوع می‌باشند که بیان ژن TNF-α در نمونه تیمار 8 برابر نمونه کنترل بود. بیان ژن SMAD-2 در نمونه تیمار 6 برابر نمونه کنترل بود. بیان ژن TGF-β در نمونه تیمار 4 برابر نمونه کنترل بود. با توجه به اثر افزایشی بر رشد فیبروبلاست و تأیید مولکولی ژن‌های فوق پیشنهاد می‌شود این عصاره دارای توانایی برای درمان زخم می‌باشد.

کلیدواژه‌ها