اپیدمیولوژی بیماری سل در شهرستان سبزوار طی سالهای 1392-1388
نویسندگان
1 دانشیار گروه میکروبشناسی (PhD) دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران . دانشیار مرکز تحقیقات سلولی ملکولی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
2 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
3 استادیار، دپارتمان رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران
4 استادیار گروه بهداشت عمومی (PhD)، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران
5 استادیار اپیدمیولوژی (PhD)، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، ایران
6 دانشیار مرکز تحقیقات پزشکی ملکولی (PhD)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: بیماری سل، دومین علت مرگ ناشی از بیماریهای عفونی است. سازمان بهداشت جهانی، تخمین میزندکه یکچهارم مردم دنیا به مایکو باکتریوم آلوده هستند. این مطالعه با توجه به شیوع مجدد این بیماری طی سالهای اخیر، در راستای توجه بیشتر و اقدامات کنترلی مناسبتر، صورت گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه، پرونده 150 بیمار مبتلا به سل طی سالهای 1392-1388 مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات بیماران شامل اطلاعات دموگرافیک، وضعیت سل ریوی (اسمیر مثبت یا منفی)، محل سکونت و سایر متغیرها مورد تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 22 و روش آزمون کای دو قرار گرفت. یافتهها: شیوع کلی بیماران مسلول در شهرستان سبزوار طی سالهای 1392-1388 کمتر ازیک نفر(0/94) در هر 10 هزار نفر (براساس جمعیت وسط سال) بود. میانگین سن بیماران 20 ± 53 سال بود. 85 نفر( 56 درصد) به سل ریوی و 65 نفر(44 درصد) به سل خارج ریوی، مبتلا بودند. بین سن و جنسیت با نوع بیماری سل، رابطه معنیدار وجود داشت (p نتیجهگیری: براساس یافتههای این مطالعه، تعداد مسلولین سل خارجریوی، درصد بالایی را به خود اختصاص دادهاند و میزان بالاتر نسبت به آمار جهانی و کشوری دارد. همچنین وجود 60 درصدی موارد اسمیر مثبت نشان داد که سیاست کنترلی بهطور مناسب اجرا نشده است. عملکرد بهتر بهمنظور بیماریابی، اقدامات پیشگیرانه، درمان بهموقع و پیگیری بیماران برای کنترل بیماری سل توصیه میشود.
