سقوط حکومت خوارزمشاهیان از دیدگاه مورخان عصر ایلخانی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار، تاریخ، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 استاد، تاریخ، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
4 دانشیار، تاریخ، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.30465/hcs.2024.47537.2885چکیده
تحلیل علل زوال و سقوط حکومتهای پیشین همواره موردتوجه مورخان هر دوره بوده است. بررسی دیدگاه این مورخان در این زمینه خود میتواند بازتابدهندۀ تلقی نظام حاکم در آن دوره نسبت به حکومت پیشین باشد. تاریخنگاری دورۀ ایلخانی باتوجهبه ظهور بزرگترین مورخان فارسینویس در این زمان نمونۀ برجستهای برای تحلیل این موضوع است. بااینوصف، این مقاله، که با روشی توصیفی ـ تحلیلی و برمبنای شیوۀ گردآوری اطلاعات کتابخانهای فراهم آمده، درصدد پاسخ به این پرسش اصلی است که مورخان عصر ایلخانی علل سقوط خوارزمشاهیان را با چه رویکرد و نگرشی موردبررسی قرار دادهاند؟ یافتههای این پژوهش، که براساس تحلیل محتوای متون تاریخنگاری مورخانی چون عطاملک جوینی، خواجه رشیدالدین فضلالله همدانی، حمدالله مستوفی، وصاف شیرازی، و شهابالدین نسوی انجام گرفته است، نشان میدهد مورخان عصر ایلخانی سقوط خوارزمشاهیان را صرفاً درنتیجۀ حملۀ مغولان تلقی نکرده و عناصر کلی و عامی چون تقدیر و مشیت الهی، عوامل انسانی، و علل داخلی و مرزی را در سقوط حکومت خوارزمشاهیان مؤثر شمردهاند، هرچند هرکدام از این مورخان بر مواردی بیشتر پای فشردهاند.