مشروعیت صلاحیت قانونگذاری شورای امنیت در مبارزه با تروریسم: خودبازسازی حقوق بین‌الملل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان، ایران

2 دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشیار،گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2019.264286.1816
چکیده

شورای امنیت در زمینۀ مبارزه با تروریسم، به‌خصوص با صدور قطعنامۀ 1373، فصل نوینی را در شکل و قالب قطعنامه‌ها گشود. این قطعنامه‌ها که شکلی قانونگذارانه دارد، برای تمام دولت‌های جهان تعهداتی ایجابی و سلبی ایجاد می‌کند. این سبک از تصویب قطعنامه‌ها برای شورا که نهادی سیاسی بود، چالش مشروعیت و قانونمندی تصمیمات را پیش می‌کشد. از سوی دیگر، برخی این اقدام را در صورت فقدان بازوی اجرایی کارا و مؤثر در نظام حقوق بین‌الملل دفع افسد به فاسد دانسته و در این زمینه برای تصمیمات شورا قانونمندی و مشروعیت نیز متصور شده‌اند. همچنین این مسئله باید از این دیدگاه نیز بررسی شود که حقوق بین‌الملل خودبه‌خود می‌تواند به بازسازی قواعد موجود و پر کردن خلأها بپردازد و رویۀ شورای امنیت در واقع همان خودبازسازی سیستم حقوق بین‌الملل در این زمینه است. این مقاله، اقدام قانونگذاری شورای امنیت را جلوه‌ای از توانایی حقوق بین‌الملل برای خودبازسازی می‌داند، هرچند برای این تصمیمات فاقد قاطعیت و مشروعیت در همۀ جوانب است، اما دست‌کم در برخی موارد آن را تأیید می‌کند.