بررسی حق بشری دسترسی به آب در پرتو رویۀ دیوان داوری ایکسید
نویسندگان
1 استاد تمام دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانش آموخته دوره دکتری حقوق عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2017.236911.1540چکیده
خصوصیسازی صنایع مادر از جمله صنعت آب، از مسائل کانونی مناقشات سرمایهگذاری در دهۀ گذشته بوده است. تاکنون پنج پروندۀ مهم در زمینۀ خصوصیسازی آب در دیوان داوری ایکسید مطرح شده که در تمامی آنها حق بر دسترسی به آب بهعنوان حقی بشری توسط دول میزبان یا سازمانهای مردمنهاد مورد استناد قرار گرفته است. در حال حاضر هیچ سند لازمالاجرای حقوق بشری صریحاً حق دسترسی به آب را، بهعنوان حق مستقل بشری، به رسمیت نشناخته است. کمیتۀ حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی حق دسترسی به آب را قابل استنباط از سایر حقهای بشری از جمله حق بر سلامتی، حق بر غذا و حق بر مسکن دانسته است. در این مقاله شکلگیری و تحول حق دسترسی به آب از حقوق بشر که خاستگاه این حق است تا رویۀ دیوان داوری ایکسید، پیگیری شده است.