ارزیابی عملکرد شورای امنیت سازمان ملل متحد در بهرهگیری از دکترین مسئولیت حمایت
نویسندگان
1 استاد دانشکدۀ روابط بینالملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران
2 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.283950.2058چکیده
در پی طرح دکترین مسئولیت حمایت در اجلاس سران دولتها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 2005، شورای امنیت که پس از وقایع 11 سپتامبر 2001 درصدد گسترش اختیارات و صلاحیت خود در عرصۀ بینالمللی بود، با تکیه بر دکترین مذکور توانست برخی از اقدامات خود را با هدف رویهسازی بر آن اساس توجیه کند. دکترین مسئولیت حمایت که با اجماع جهانی تصویب شد، بهعنوان هنجار اخلاقی ابزاری کارامد در حمایت از ملتهای تحت ستم و جنایات بینالمللی محسوب میشود. با توجه به ارزیابی عملکرد شورای امنیت میتوان گفت که شورای مذکور با توجه به ملاحظات سیاسی، امنیتی و اقتصادی و مناسبات بین قدرتهای بزرگ، استفادۀ ابزاری از این دکترین کرده است و در مواردی با رویکرد فعال و بهرهگیری از دکترین مذکور مانند مورد سرنگونی قذافی در لیبی و حوادث ساحل عاج و در بسیاری موارد با رویکردی منفعلانه مانند قضایای یمن، سوریه و بحرین با بحرانهای بینالمللی برخورد کرده است.