امکانسنجی کاربرد فناوری نوین اطلاعات و ارتباطات در برنامهریزی درسی آموزش عالی
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناس ارشد علوم تربیتی
doi
چکیده
در تحقیق حاضر امکانپذیر بودن استفاده از فناوری نوین اطلاعات و ارتباطات در حوزه برنامه ریزی درسی آموزش عالی بررسی و نیز امکانسنجی استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در فرایند برنامه ریزی درسی آموزش عالی از دیدگاه سه گروه بسیار مهم و درگیر با این موضوع؛ یعنی استادان، متخصصان برنامه ریزی درسی و متخصصان فناوری اطلاعات تحقیق شده است. هدف تحقیق یافتن پاسخ به این سؤال بوده است که «امکان استفاده از تحولات نوین فناوری اطلاعات و ارتباطات در قلمرو برنامه ریزی درسی آموزش عالی تاچه اندازه و در چه زمینه هایی است؟» این پژوهش از نوع توصیفی است و برای جمع آوری اطلاعات مورد نظر، و آزمون سؤالات، از پرسشنامه استفاده شده است. پرسشنامه در شش بخش در مقیاس لیکرت و با سه گزینه تنظیم شد. یافته های تحقیق نشان داد که گروههای سه گانه مورد تحقیق اختلاف نظر زیادی در خصوص اهمیت کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در فرایندهای برنامه ریزی درسی نداشته و بر این باورند که در موارد عدیده ای با توجه به امکانپذیر بودن رفع موانع و استفاده از عوامل تسهیل کننده و فرصت آفرین می توان کاربرد این فناوریها را در فرایند برنامه ریزی درسی امکانپذیر دانست.