پذیرش سامانه اطلاعات پژوهشی پژوهان و رفتار اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد مبتنی بر مدل پذیرش فناوری (TAM)

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند

2 استاد بازنشسته گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

3 عضو گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jlib.2016.58292
چکیده

چکیدههدف: این پژوهش با هدف سنجش میزان پذیرش سامانه اطلاعات پژوهشی (پژوهان) از سوی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد مبتنی بر مدل پذیرش فناوری انجام شد.روش‌ها: این پژوهش کاربردی به روش پیمایشی انجام شد. حجم نمونه‌ 248 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بودند که با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبتی تعیین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بود که ضریب کلی آلفای کرونباخ آن 95 درصد محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی و نرم‌افزارهای SPSS و LISREL استفاده شد.یافته‌ها: در مورد میزان پذیرش سامانه پژوهان بر اساس مشخصات فردی اعضای هیأت علمی (شامل جنسیت، مرتبه علمی، سابقه کاری و دانشکده محل خدمت) رابطه معنی‏داری مشاهده نشد. سطح پذیرش سامانه از سوی اعضای هیأت علمی حوزه‏های پژشکی غیربالینی بیش‌تر از اعضای بالینی بود. سهم پذیرش هر یک از سازه‏های درونی مدل پذیرش فناوری اطلاعات در استفاده از سامانه پژوهان تفاوت داشت و بیش‏ترین تفاوت مربوط به سازه سهولت استفاده از سامانه پژوهان بود. سهولت استفاده ادراک‌شده از سامانه پژوهان با سودمندی استفاده ادراک‌شده از آن دارای همبستگی معنی‏داری بود. در نهایت کاربرد عوامل سازنده مدل پذیرش فناوری اطلاعات در این پژوهش نیز به عنوان عوامل تأثیرگذار بر پذیرش و استفاده از سامانه پژوهان تأیید گردید. کلیدواژه‌ها: پذیرش فناوری اطلاعات؛ سامانه اطلاعاتی پژوهان؛ دانشگاه علوم پزشکی مشهد؛ مدل پذیرش فناوری اطلاعات (TAM).