پیامدهای آگاهانه یک حرکت انقلابی مطالعۀ دانشگاههای مولود انقلاب فرهنگی ایران بر اساس گزارش روزنامۀ اطلاعات (بهمن 1357- بهمن 1363)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه علوم ارتباطات، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران، استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 استادیار پژوهشی جهاد دانشگاهی واحد شهید بهشتی، استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
10.30465/hcs.2023.44004.2738چکیده
مهمترین تحول در تاریخ دانشگاههای ایران پس از انقلاب «انقلاب فرهنگی» است. اغلب مطالعات موجود انقلاب فرهنگی را به یک «واقعه» و محدود به چند روز درگیری در دانشگاههای سراسر کشور تقلیل میدهند که به تعطیلی مراکز مختلف آموزش عالی منجر شد. مطالعۀ حاضر تأکید میکند ریشههای انقلاب فرهنگی به زمان وقوع انقلاب ایران بازمیگردد و فقط به تعطیلی دانشگاهها منجر نشد، بلکه به تأسیس دانشگاهها و مؤسساتی در کهکشان آموزش عالی ایران منجر شد که برآمده از نیازهای جامعۀ ایران و ایدهها و آرزوهای انقلابیون بود. بهعلاوه، پژوهشهای پیشین بر تأسیس دانشگاههای امام صادق و تربیت مدرس بهعنوان دانشگاههای مولود انقلاب فرهنگی تأکید میکنند، اما پژوهش حاضر نشان میدهد مراکز بیشتری مولود انقلاب فرهنگی ایران بوده است و این مراکز جدید بازتابی از خواستهها و نیازهای جامعه از سیستم آموزش عالی و همچنین ایدههای حکومت دربارۀ نظام دانشگاهی است. مقالۀ حاضر با رویکرد تاریخی و براساس بازخوانی 31710 صفحۀ روزنامۀ اطلاعات (در قالب 1745 شماره) در بازۀ زمانی 12 بهمن 1357 تا 12 بهمن 1363 به بررسی، معرفی، و توصیف مراکزی میپردازد که با تأیید ستاد انقلاب فرهنگی و برای تحقق الگوی علم اسلامی راهاندازی شدند.
