سنتز سبز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره گیاه زرشک (Berberis vulgaris) و اثر آنها بر تکثیر سلولی و بیان ژن ODC1 در رده سلولی سرطان پستان MDA-MB-231

نویسندگان

1 دانشیار، دکتری تخصصی زیستشناسی سلولی- تکوینی، گروه زیستشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

2 استادیار، دکتری تخصصی زیستشناسی سلولی- تکوینی، گروه زیستشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف  سنتز سبز با استفاده از عصاره‌های گیاهی، روشی ساده و کم‌هزینه، به منظور تولید نانو ذرات نقره به شمار می‌رود. همچنین، یافتن تأثیرات درمانی جدید برای نانوذرات نقره، از زمینه‌های جذاب در تحقیقات سرطان محسوب می‌شود. در مطالعه حاضر، سنتز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره آبی برگ گیاه زرشک انجام شد. همچنین تأثیر نانوذرات سنتز شده بر درصد زنده‌مانی و میزان بیان ژن اورنیتین دکربوکسیلاز (ODC1) در رده سلول سرطانی پستان انسان(MDA-MB-231)  مطالعه شد. مواد و روش‌ها آنالیز نانوذرات سنتز شده توسط طیف‌سنجی ماوراء بنفش و میکروسکوپ الکترونی عبوری انجام شد. سلول‌های سرطانی، پس از کشت، تحت تیمار غلظت‌های مختلف نانوذرات سنتز شده قرار گرفتند. درصد زنده‌مانی سلول‌ها از طریق سنجش MTT و آنالیز کمی بیان ژن ODC1 با استفاده از تکنیک  Real Time – PCR انجام پذیرفت. یافته‌ها تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان داد که نانوذرات کروی نقره با میانگین اندازه‌های 16 نانومتر سنتز شده است. سمیت سلولی نانوذرات نقره سنتزی با افزایش غلظت و زمان، بیشتر شد. میانگین IC50  محاسبه شده، برابر 48/16 میکروگرم در میلی‌لیتر است. به علاوه، نانوذرات، میزان بیان ژن‌ ODC1 را حدود 4 برابر در غلظت 20 میکروگرم بر میلی‌لیتر در مقایسه با نمونه کنترل، کاهش دادند. نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد نانوذرات نقره سنتز شده به روش سبز، با رهاسازی تدریجی یون‌های نقره در محیط اسیدی سلول‌های سرطانی و ایجاد رادیکال‌های اکسیژن و همچنین کاهش بیان ژن ODC1 سبب کاهش درصد زنده‌مانی سلول‌های سرطانی شده‌اند.