فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله، نقش تعدیل‌گر زیرساخت دیجیتال بر رابطه میان کارآفرینی و رشد اقتصادی در اقتصادهای نوظهور آسیایی را بررسی می‌کند در حالیکه ادبیات نظری بر نقش محوری کارآفرینی در پیشبرد نوآوری و رشد تأکید دارد، شواهد تجربی، به‌ویژه در آسیا، حاکی از یک رابطه پیچیده و مشروط است. بسیاری از مطالعات، کیفیت نهادی را به عنوان متغیر تعدیل‌گر کلیدی شناسایی کرده‌اند، اما با تحول دیجیتالی شتابان، این پرسش مطرح می‌شود که آیا ظرفیت دیجیتالی یک کشور نقشی مشابه یا حتی مهم‌تر ایفا می‌کند. این پژوهش با استفاده از یک مدل رگرسیون آستانه‌ای پانلی (PTR) و داده‌های مربوط به شاخص‌های دسترسی دیجیتال، کارآفرینی، رشد اقتصادی و نوآوری ملی (مانند هزینه‌های تحقیق و توسعه و پتنت‌ها) برای مجموعه‌ای از کشورهای نوظهور آسیایی طی دوره زمانی ۲۰00 تا ۲۰۲4، به دنبال شناسایی اثرات غیرخطی نفوذ اینترنت و دیجیتالی‌شدن بر رشد ناشی از کارآفرینی است. نتایج نشان می‌دهد که تأثیر مثبت کارآفرینی بر رشد اقتصادی تنها پس از عبور زیرساخت‌های دیجیتال از یک "آستانه" مشخص، معنادار و چشمگیر می‌شود. این یافته، دلالت‌های سیاستی مهمی برای کشورهایی مانند ایران دارد که در میانه گذار دیجیتال قرار دارند و نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری صرف در ترویج استارت‌آپ‌ها، بدون توسعه همزمان زیرساخت‌های دیجیتال فراگیر و باکیفیت، ممکن است به نتایج مطلوب در سطح کلان اقتصادی منجر نشود.