تقسیمات کشوری و جریان تمرکزگرایی و نوسازی در دوره رضاشاه1320-1304 ش
نویسندگان
1 دانشیار تاریخ، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور. تهران. ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران،ایران
doi
10.30465/hcs.2023.43873.2728چکیده
سیاست تمرکزگرایی و اجرای برنامههای نوسازی در دورۀ رضاشاه در قالب برنامه های گوناگون و بهصور مختلف در دستورکار قرار گرفت. در این دوره، اجرای برنامهها و قوانینی چون نظاموظیفۀ اجباری، سجل احوال، کشف حجاب، تختهقاپوکردن عشایر، نظام قضایی جدید، ثبت اسناد و املاک، امور مالیاتی، و ... نیازمند سازماندهی تقسیمات کشوری در چهارچوب مدرن بود. ازاینرو، رضاشاه برای اجرای اهداف خود به ایجاد تحول در ساختار تقسیمات کشوری پرداخت. مسئلۀ این تحقیق تأثیر جریان نوسازی و سیاستهای تمرکزگرایانۀ دورۀ رضاشاه بر روند تقسیمات کشوری است؛ رویهای که روال پیشینی را دچار دگرگونی ساخته است. روش تحقیق در این پژوهش روش تاریخی با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر اسناد آرشیوی، نشریات ادواری، و منابع مکتوب است. یافتههای این پژوهش نشان داد که تغییرات در حوزۀ تقسیمات کشوری در این دوره تمرکز سیاسی و نفوذ حکومت از استانها تا روستاها را بسیار افزایش داد. بهدنبال آن، سیاستهای نوگرایانۀ حکومت در حوزههای مختلف اقتصادی، اداری، آموزشی، و بهخصوص تقویت و توسعۀ ارتش نوین شتاب بیشتری گرفت.