تأثیر اصل احتیاط در حل تعارضات میانبخشی تجارت-محیط زیست بر یکپارچگی حقوق بینالملل
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانش آموختۀ دکتری حقوق بین الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.260648.1790چکیده
حقوق بینالملل بهواسطۀ انعقاد توافقنامههای تخصصی در حوزههای گوناگون همچون حقوق بینالملل محیط زیست و حقوق تجارت بینالملل، گسترش یافته است. لیکن، این توسعه با نگرانی چندپارگی حقوق بینالملل همراه بوده، چراکه در حلوفصل دعاوی میانبخشی تجارت- محیط زیست، ارکان حلوفصل اختلاف ممکن است بهواسطۀ تباین اهداف این دو رژیم جانبدارانه برخورد کنند و با کاربرد متفاوت یک قاعدۀ کلی، دعوا را به نفع حوزۀ تخصصی خود فیصله دهند. مقالۀ حاضر درصدد است در جریان بررسی دعاوی زیستمحیطی- تجاری، تأثیر کاربرد متفاوت اصل احتیاط در رژیم حقوق تجارت بینالملل را بهعنوان چالشی برای یکپارچگی حقوق بینالملل معرفی کند.
