تحلیل فضایی شهرهای کوچک شهرستان بابل بر اساس شاخص های زیست پذیری شهری

نویسندگان
doi
10.22103/JUSG.2021.2035
چکیده

تبیین موضوع: رشد جمعیت شهری و شهرنشینی قبل از فرآیند برنامه ­ ریزی شهری در ایران، شهرها را به شدت از معیارهای زیست پذیری و استانداردهای زندگی دور کرده است. از ­ این ­ رو پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان زیست پذیری شهرهای کوچک شهرستان بابل بر ­ اساس ابعاد کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و زیست ­ محیطی انجام شده است. روش: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است که اطلاعات آن از طریق پرسشنامه ­ ای با 4 بعد و 30 شاخص بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ­ ها از نرم ­ افزار SPSS، آزمون T-Tset، آنتروپی شانون و مدل الکتره استفاده شده ­ است. یافته‎ ها: نتایج بدست آمده از مدل الکتره نشان می ­ دهد که شهر امیرکلا با امتیاز (5) بیشترین مطلوبیت و شهرهای خشرودپی و زرگرمحله با امتیاز (5-) کمترین مطلوبیت زیست ­ پذیری را نسبت به شهرهای دیگر داشته ­ اند. یافته ­ های آزمون T-Tset نشان ­ دهنده مطلوبیت پایین زیست ­ پذیری شهرهای مورد مطالعه در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست ­ محیطی بوده که بعد زیست ­ محیطی کمترین مطلوبیت را داشته ­ است. نتایج: به ­ منظور بهبود وضعیت زیست ­ پذیری شهرهای کوچک شهرستان بابل، اتخاذ اقدامات مناسب در ابعاد زیست ­ محیطی (افزایش کیفیت جمع آوری زباله، فاضلاب، آب های سطحی و فضای سبز داخل شهرها) و اجتماعی (افزایش امنیت و ایمنی در جاده ­ ها، پیاده ­ روها و معابر) از اهم ضروریات است.