تحلیلی بر ساختمانهای بلندمرتبه گرگان از مکانیابی تا بهرهمندی از عدالت اجتماعی
نویسندگان
doi
چکیده
بلندمرتبهسازی و توسعه فضایی در ارتفاع محصول رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی و همچنین کمبود زمین جهت ساختوساز، در دهههای اخیر و از مهمترین روند تحولات سکونت نوع بشر است که به فرم غالب مسکن در شهرها پس از جنگ جهانی دوم تبدیلشده و راهکار مناسبی برای کنترل رشد کالبدی شهرهاست. شناسایی پهنههای مناسب برای احداث بلندمرتبهها بر اساس اصول مکانیابی ضروری است زیرا عدم مکانیابی مطلوب به توزیع نامتوازن منجر شده و از عدالت اجتماعی در شهرها که دربرگیرنده مفاهیمی چون توزیع متناسب عملکردها و خدمات، دسترسی مناسب به مراکز خدماتدهی و فعالیتی است فاصله میگیرد. این پژوهش از نوع کاربردی بوده و به لحاظ ماهیت و روش از نوع توصیفی - تحلیلی است. جمعآوری اطلاعات به دو شیوه اسنادی و پیمایشی با جامعه آماری 10 نفر بهعنوان نمونه از کارشناسان برنامهریزی شهری انجام گرفته که پس از بررسی، معیارهایی در چهار بعد کالبدی، اجتماعی و فرهنگی، زیستمحیطی و اقتصادی انتخاب و وزندهی شاخصها بر اساس AHP انجام شد. در بخش دیگر با نمونه آماری 322 نفره میزان بهرهمندی سازههای بلندمرتبه موجود با نرمافزار SPSS تحلیل گردید. محدوده پژوهش شهر گرگان با مساحت ۳5۶۷ هکتار مرکز استان گلستان است. یافتههای پژوهش نشان داد که سازههای بلندمرتبه موجود در گرگان از مکانیابی مناسبی برخوردار نبوده و برخورداری از عدالت اجتماعی در آنها در سطح قابل قبولی نیست.
