ارزیابی مؤلفه¬های رویکرد حق به شهر (مطالعه موردی: شهر کربلا)

نویسندگان
doi
چکیده

رشد سریع شهرنشینی در دهه‌های اخیر موجب بروز چالش‌ها و نابرابری‌های فضایی و اجتماعی در شهرها شده است. گسترش بی‌رویه سکونتگاه‌ها، سلطه سرمایه‌های خصوصی بر فضا و ضعف نظام‌های حکمرانی شهری، کیفیت زندگی، دسترسی به خدمات و فضاهای عمومی را کاهش داده و حقوق شهروندان را تحت تأثیر قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و تحلیل وضعیت مؤلفه‌های رویکرد «حق به شهر» در شهر کربلا انجام شده است. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی–تحلیلی است. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تی تک‌نمونه‌ای، تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون گام ‌به گام تحلیل شده­اند. در این پژوهش سه مؤلفه اصلی مدیریت و حکمرانی شهری، دسترسی به امکانات و خدمات شهری و امنیت مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که؛ میانگین تمامی مؤلفه­ها کمتر از حد معیار استاندارد (عدد 3) است؛ به‌گونه‌ای که میانگین شاخص مدیریت و حکمرانی شهری برابر با 20/2، دسترسی به امکانات و خدمات برابر با 31/2، امنیت برابر با 53/2 به‌دست آمد. تحلیل رگرسیون گام ‌به ‌گام به منظور سنجش تأثیر هر مؤلفه بر وضعیت حق به شهر نشان داد که مؤلفه مدیریت و حکمروانی با مقدار بتای 394/0 بیشترین اثرگذاری و مؤلفه امنیت با مقدار بتای 329/0 کمترین اثرگذاری را دارند.