مطالعۀ روند چندنویسندگی و رابطۀ آن با ضریب تأثیر در نشریات فارسی حوزۀ فنی و مهندسی ایران طی سال‌های 1380 - 1389

نویسندگان

1 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه یزد

2 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه یزد

3 . دانشجوی کارشناسی ارشد علم‌سنجی دانشگاه یزد

4 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه پیام نور

doi
10.22059/jlib.2015.53779
چکیده

  هدف: هدف پژوهش بررسی رابطۀ بین چندنویسندگی و ضریب تأثیر در نشریات علمی فارسی حوزۀ فنی و مهندسی ایران طی سال‌های 1380 - 1389 است. روش: روش پژوهش تحلیل استنادی بوده و نوع پژوهش توصیفی - تحلیلی است. جامعۀ پژوهش، 9296 مقاله از 77 نشریه در حوزۀ فنی و مهندسی ایران در بازۀ زمانی 1380 - 1389 بود. داده‌ها با استفاده از پایگاه‌های مختلف مانند پایگاه استنادی علوم جهان اسلام و مگ‌ایران گرد‌آوری شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین هم‌نویسندگی در بازۀ زمانی مورد بررسی تغییر محسوسی نداشته است. اگرچه طی سال‌های مختلف پژوهش‌های مشارکتی غالب‌ هستند، روند ثابتی داشته‌اند. یافته‌های مرتبط با رابطۀ هم‌نویسندگی با ضریب تأثیر نشان داد که بین الگوهای تک‌نویسندگی و چند‌نویسندگی و ضریب تأثیر، در سال 1380 و 1385 (اوایل و اواسط دوره) رابطه‌ای وجود نداشته است، اما در پایان دورۀ ده ساله یعنی سال 1389 رابطه وجود دارد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که روند هم‌نویسندگی طی بازۀ زمانی مطالعه تغییر نکرده و گرایش به سمت نوشتن مقالات توسط دو و سه نویسنده بیشتر بوده است. با توجه به مشاهدۀ رابطۀ معنادار بین تعداد نویسندگان و ضریب تأثیر در اواخر دوره، می‌توان گفت چندنویسندگی با ضریب تأثیر نشریات رابطه دارد. آنچه می‌توان به‌طور کلی از سنجش رابطۀ دو متغیر مطالعه دریافت این است که نقش تعداد نویسندگان یک مقاله برای افزایش احتمال دریافت استناد به‌وسیلۀ مقالات نشریات حوزۀ فنی و مهندسی ایران حدود 17 درصد است.