اعتبارسنجی سندی و تحلیل متنی و بینامتنی و فرامتنی حدیثِ «وَاللهِ مَا لِلَّهِ آیةٌ أَکْبَرُ مِنِّی»
نویسندگان
doi
10.22052/hadith.2021.242061.0چکیده
همۀ هستیمندان آیت الله و نشاندهندۀ قدرت و معرفت و حکمت آفریدگار و پروردگار و آموزگار بیهمتای خود هستند؛ اما برخی آفریدهها بهدلیل ویژگیهای انحصاری، نشانۀ بزرگتر و برتر اویند. بر پایۀ برخی روایات، از انبیا و اوصیا و اولیای الهی، تنها معصومی که خودش را بزرگترین آیت خدا نامیده، امام علی R است. هدف اصلی مقاله پاسخگویی تحلیلی به این پرسش است که «چرا و چگونه امام علی R بزرگترین آیت خدای والاست؟» پس از بررسی سندی و اطمینان به صدور این روایات، نیز تحلیل دلالی آن(متنی و بینامتنی و فرامتنی)، روشن شد که حضرت علی R در نظام تکوین و تشریع، پرفروغترین آیت و بزرگترین نشانۀ خداست. پرداختن تبیینی و تحلیلی به موضوع مهم کلامی و معرفتی(بزرگترین نشانه بودن امام علی R ) در پرتو رهنمودهای قرآن و عترت، بر اساس چیدمان منطقی و دستهبندیهای گویا و نگارشی روان، از امتیازات این مقاله به شمار میآید. روش پژوهش در این نوشتار، نقلیِ وحیانی(گزارش و تحلیل دلالیِ متون آیات و روایات) و گردآوری داده ها به روش کتابخانه ای و نرمافزاری و پردازش متن نوشته، بهشیوۀ توصیفی و تحلیلی است.
