مقاومت در برابر اجرای نخستین برنامه عمرانی در کارخانه های مازندران 1328-1329

نویسندگان

1 بزرگراه حقانی شرق به غرب. نبش خیابان کوشا. ساختمان کنجینه اسناد ملی . طبقه دوم پژوهشکده اسناد

doi
10.30465/hcs.2022.41811.2646
چکیده

در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، تلاش برای تدوین برنامه عمرانی کشور بار دیگر جدی تلقی شد و نتیجة آن اجرایی شدن نخستین برنامه عمرانی ایران در سال 1327 خورشیدی بود. در راستای اجرای اهداف این برنامه که از مهمترینِ آنها افرایش تولید بود، مقامات دولتی متوجه کارخانه‌های مازندران شدند. با توجه به اتقاقات سال‌های پس از شهریور بیست و ناآرامی‌‌های رخ داده در آن سال ‌ها، کارخانه‌هایی مانند کارخانه پارچه‌بافی شاهی یا حریربافی چالوس تبدیل به کارخانه‌های زیان‌ده شدند. اقدامات مقامات سازمان برنامه در رفع این نقصان، با عکس‌العمل کارگران این کارخانه‌ها که سال‌های سختی را پشت سر می‌گذاشتند روبرو شد. این مقاومت کارگری در نهایت به یک رویارویی خونین در شهر شاهی منجر شد. هر چند نمی‌توان از آتش گشودن بر روی کارگران چشم پوشید، اما تلاش‌هایی در بعد از این رویداد خونین برای ارتقاء سطح زندگی کارگران هر چند نارسا، صورت گرفت. در این مقاله به کم و کیف این مقاومت و تلاش دو طرف ماجرا در خلال این دوران پرداخته شده است.