بررسی اندیشه صلح پارسی هخامنشیان بر مبنای اهداف فرهنگ و آموزش صلحِ یونسکو
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، پژوهشکده علوم تاریخی، گروه پژوهشی تاریخ فرهنگی
doi
10.30465/hcs.2022.42997.2695چکیده
هخامنشیان (330-550 ق.م) گستره وسیعی را در اختیار داشتند که متشکل از اقوامی با آیینها، زبان و فرهنگهای گوناگون بود. اداره آنها نیازمند به کار گیری اندیشهای خاص بود. اندیشهای که هخامنشیان بر مبنای آن ملل تابعه خود را اداره میکردند به نام صلح پارسی شناخته شده که ابعاد گوناگونی دارد. در جهان امروز نیز بحث صلح و همزیستی مسالمت آمیز اقوام گوناگون موضوعی است که سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در غالب فرهنگ صلح بر آن تمرکز دارد و در تلاش است مولفاتی را تعریف کند که بر مبنای آن ها جهان در صلح قرار بگیرد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تطبیقی فرهنگ صلح در دوره هخامنشی بر مبنای اهداف امروزی یونسکو است و به دنبال پاسخ گویی به این سوال است که فرهنگ صلح براساس تعریف امروزی فرهنگ و آموزش صلح در یونسکو تا چه میزان در دوران هخامنشی نمود یافته است؟ نتایج حاکی از آن است که برقراری اندیشه صلح پارسی منجر به شکلگیری فضایی مسالمت آمیز شد که تا حد بسیاری مبتنی بر اهداف امروزی یونسکو است. مقاله حاضر گردآوری دادهها را از طریق مطالعات کتابخانهای به سرانجام رسانده و نتایج را از طریق تحلیل توصیف تاریخی ارائه میکند.