بررسی تاثیر بیماری دیابت شیرین نوع 1 بر حافظهی فضایی نوجوانان با در نظر گرفتن نقش تعدیل گری نشخوار فکری
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی ، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 متخصص غدد، رئیس انجمن دیابت ایران، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، روانشناسی سلامت، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 استاد، گروه روانشناسی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: حافظه فضایی یکی از توانایی های شناختی است که در زندگی روز مره ی ما نقش مهمی را ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی بیماری دیابت نوع 1 بر حافظه ی فضایی با در نظر گرفتن نقش تعدیل گری نشخوار فکری در بین نوجوانان انجام شد. مواد و روش ها: با استفاده از نمونه ی در دسترس 80 نفراز بین آن ها انتخاب شدند.. پس از گردآوری پرسشنامه نشخوار فکری افراد به وسیله ی آزمون تکلیف بلوک های کرسی برای ارزیابی حافظه ی فضایی مورد آزمون قرار گرفتند. پس از جمع آوری اطلاعات، داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندگانه و به وسیله نرم افزار SPSS مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: اثر دیابت و نشخوار فکری بر حافظهی فضایی معنادار نبود(P=0.001)؛ همچنین اثر تعاملی نشخوار فکری و دیابت نوع 1 هم معنادار نبود.نتیجه گیری: بیماری دیابت تاثیری بر حافظهی فضایی نداشت؛ همچنین نشخوار فکری بالا در عملکرد حافظهی فضایی اختلالی ایجاد نکرد.
