حاشیۀ صلاحدیدی در اجرای قطعنامههای تحریمی شورای امنیت: بررسی موردی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2019.270043.1864چکیده
قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد صادره در چارچوب فصل هفتم منشور ملل متحد از قدرت الزامآور برخوردارند. هنگامیکه شورا قطعنامهای براساس فصل هفتم صادر میکند، وضعیتهای مهم مندرج در مادۀ 39 منشور را مدنظر قرار میدهد و برای رسیدن به این هدف، صرفاً نتیجۀ موردنظر را از مخاطبان قطعنامه مطالبه میکند. در این میان، دولتهای عضو ملل متحد برای رسیدن به هدف مزبور شیوهها و ابزارهای موجود را برای اجرا مدنظر قرار میدهند. با این حال، اینکه دولتها چگونه و از چه میزان حاشیۀ صلاحدیدی برای اجرای تصمیمات شورای امنیت بهرهمندند، موضوعی است که در این نوشتار در چارچوب قطعنامههای شورای امنیت، عملکرد دولتها و رویۀ قضایی با تأکید بر قطعنامههای تحریمی شورا در مورد ایران بدان پرداخته خواهد شد.
