وضعیت حقوقی فعالیتهای مؤثر بر میراث فرهنگی زیرآب
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و عضو هیئت علمی مدعو گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشآموخته دوره دکتری تخصصی حقوق بینالملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2018.247083.1629چکیده
اگرچه بیشتر اطلاعات بهدستآمده از بقایای زیرآب در نتیجۀ فعالیتهایی است که هدف اولیۀ آنها میراث فرهنگی زیرآب نبوده، با وجود این، کنوانسیون 2001 یونسکو در اساس برای پرداختن به فعالیتهایی که بهطور تصادفی بر میراث مزبور اثر میگذارند، طراحی نشده است. تنها مادۀ 5 کنوانسیون بهصراحت به این موضوع پرداخته و در چند مقررۀ دیگر بهطور تلویحی به این فعالیتها اشاره شده است. در مناطق دریایی تا 12 مایل از خط مبدأ، این دسته از فعالیتها تحت پوشش مقررات حفاظتی کنوانسیون مزبور قرار ندارند و در نتیجه همچنان ذیل مقررات عام کنوانسیون 1982 قرار میگیرند. اما در مناطق دریایی فراسوی 12 مایل، در عمل هر گونه فعالیتی میتواند سازوکارهای گزارشدهی، اطلاعرسانی و محافظت را فعال کند، بنابراین از این نظر تمایزی میان نوع فعالیتهای دولتها در این مناطق دریایی وجود ندارد.
