نقش قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش در توانمندسازی ساختاری منابع انسانی (مورد مطالعه، دانشگاه علامه طباطبائی)
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی مالک اشتر
2 دانشگاه بین المللی امام خمینی
3
4
doi
10.47176/smok.2018.4972چکیده
امروزه اهمیت نیروی انسانی به عنوان برجستهترین عامل مزیت رقابتی، بر کسی پوشیده نیست . از سوی دیگر، تغییر ماهیت فعالیتهای سازمانها به کارهای دانشی موجب اهمیت یافتن روزافزون کاربرد مدیریت دانش در سازمانها شده است . از این رو سازمانهای موفق به شکل مستمری میزان تولید، نشر، تبادل و به کارگیری دانش در بین کارکنان خود را به وسیله روشهای مختلف، اندازهگیری و مورد ازریابی قرار میدهند تا از این طریق بتوانند راهکارهای نیل به اهداف سازمانی را کسب کنند . اغلب پژوهشهای پیشین در این حوزه، قابلیتهای ساختاری مدیریت دانش را مدنظر قرار داده و به قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش کمتر توجه شده است. در این پژوهش بررسی تأثیر قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش بر توانمندسازی ساختاری منابع انسانی مدنظر است . داده های این پژوهش از طریق پرسشنامه فرستاده شده برای 78 نفر از استادان و کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی جمع آوری شده است . تحلیل داده ها نیز با استفاده از روش الگوسازی معادلات ساختاری مبتنی بر حدأقل مربعات جزئی ( PLS ) انجام شده است . از دیگر نوآوریهای پژوهش میتوان به نوآوری روشی و استفاده از روش PLS اشاره کرد که نسبت به دیگر روشهای الگوسازی معادلات ساختاری مبتنی بر کوواریانس به دادههای کمتری نیاز دارد و با دادههای غیر نرمال نیز قابل اجرا است. نتایج پژوهش حاکی از تأثیر مثبت و معنادار مدیریت دانش بر توانمندسازی منابع انسانی است. در این میان، کاربرد دانش بیش از دیگر قابلیتها، توانمندسازی ساختاری منابع انسانی را تحت تأثیر قرار میدهد . در نهایت، پیشنهادهایی برای مدیران و پژوهشهای آینده پژوهشگران ارائه شده است.