مطالعۀ آشنایی پژوهشگران دانشگاه تهران با تعریفها و مصداقهای سوءرفتارهای پژوهشی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد کتابداری و اطلاعرسانی
2 استاد مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران
3 استادیار گروه کتابداری و اطلاعرسانی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlib.2013.51131چکیده
هدف: پژوهش حاضر در صدد بررسی میزان آشنایی پژوهشگران دانشگاه تهران با تعریفها، مفاهیم و مصادیق تخلفات و سوءرفتارهای پژوهشی است. روششناسی: این پژوهش که از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات از نوع پیمایش توصیفی است، با استفاده از ابزار پرسشنامه (محققساخته) بهصورت خوداظهاری، میزان آشنایی اعضای نمونه با مقولۀ تخلفات پژوهشی را بررسی میکند. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که پژوهشگران دانشگاه تهران، بهطور کلی معتقدند با مفاهیم و مصادیق سوءرفتارهای پژوهشی آشنایی بالایی دارند. اعضای نمونه، در عین حال که اذعان میکنند آموزش منسجمی در این زمینه ندیدهاند، معتقدند قانونهای کافی و مناسب در زمینۀ پیشگیری و برخورد با سوءرفتارهای پژوهشی وجود ندارد. از لحاظ جنسیت، تفاوت آماری معناداری در شناخت زنان و مردان از مقولۀ سوءرفتارهای پژوهشی وجود ندارد، اما اعضای نمونه، میزان ارتکاب سوءرفتارهای پژوهشی را در مردان، بیش از زنان میدانند. علاوه بر این پژوهشگران دانشگاه تهران، اظهارکردهاند که احتمال ارتکاب ناآگاهانۀ سوءرفتارهای پژوهشی در بین پژوهشگران ایرانی زیاد است و در مقابل احتمال کمی برای ارتکاب سوءرفتار پژوهشی در آثار خود قائل هستند.