بررسی میکروبیوتای بدن آرتمیا فرانسیسکانا تغذیهشده با پروبیوتیک باکتریایی باسیلوس سابتیلیس و مخمر ساکارومایسس سرویزیه در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 پژوهشکده آرتمیا و آبزیپروری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
اهداف: آرتمیا یکی از مهمترین غذاهای زنده در آبزیپروری است. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان میکروبیوتای بدن آرتمیا فرانسیسکانا تغذیهشده با پروبیوتیک باکتریایی باسیلوس سابتیلیس و مخمر ساکارومایسس سرویزیه در شرایط آزمایشگاهی بود. مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر ۵۰۰ ناپلیوس آرتمیا به زوک شیشهای یکلیتری با غلظت نمک ppt۷۰ منتقل و روزانه با جلبک و سبوس گندم تغذیه شدند. آزمایش، چهار تیمار شامل تیمار شاهد (فاقد پروبیوتیک افزودنی)، تیمار پروبیوتیک ساکارومایسس سرویزیه، تیمار پروبیوتیک باسیلوس سابتیلیس و ترکیب مساوی از تیمار مخمر و باکتری داشت. آزمونهای آماری آنالیز واریانس یکطرفه و چنددامنهای دانکن به کار رفتند. نرمافزارهای SPSS ۲۱ و Excel ۲۰۱۳ نیز استفاده شدند. یافتهها: تیمار پروبیوتیک باکتریایی بهطور معنیداری بالاترین میزان کلنیها را نسبت به سایر تیمارها نشان داد (۰/۰۵>p). تیمار حاوی مقادیر مساوی از پروبیوتیک باکتریایی و مخمر نیز بعد از تیمار پروبیوتیک باکتریایی بیشترین کلنی را داشت (۰/۰۵>p). بیشترین میزان کلنیهای باسیلوس در داخل بدن، بهترتیب در تیمار پروبیوتیک باکتری و تیمار ترکیب پروبیوتیک باکتری با مخمر به دست آمد که بهطور معنیداری بیشتر از تیمار شاهد و تیمار مخمر بود (۰/۰۵>p). براساس تعداد کلنیهای باسیلوس کل بدن، تیمار پروبیوتیک باکتری اختلاف معنیداری با سایر تیمارها نشان داد و کمترین میزان کلنی مربوط به تیمار پروبیوتیک مخمر بود (۰/۰۵>p). نتیجهگیری: نسبت به سایر تیمارها، بیشترین میزان باکتریهای اسیدلاکتیک در تیمار باکتریایی است. این پروبیوتیکها بهخوبی میتوانند در سطح و همچنین داخل بدن آرتمیا قرار گیرند، بنابراین استفاده از باسیلوس سابتیلیس بهتنهایی یا با ساکارومایسس سرویزیه میتواند تاثیر مثبتی بر تعداد باکتریهای آرتمیا داشته باشد.
