کارکردگرایى و شهر
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد برنامه ریزى شهرى، دانشگاه تهران
doi
چکیده
علم جغرافیا به عنوان یک دانش میان رشته اى در طى دوران تحول و تکامل خود از علوم اجتماعى و فلسفى بهره فراوان برده است. یکى از نظرات تأثیرگذار در جغرافیا و مخصوصا برنامه ریزى شهرى به عنوان یکى از زیر شاخه هاى این علم، کارکردگرایى را مى توان نام برد. کارکردگرایى را اگر فعالیتى ضرورى جهت حیات اجتماعى بدانیم در این بررسى به موارد کلیدى این نظریه که کمک به حیات و دوام شهر نموده، پرداخته ایم؛ که پس از مطالعه و بررسى تاریخچه و مفاهیم این نظریه و ارتباط آن با علم جغرافیا براساس شواهد و اسناد کتابخانه اى، به بررسى جایگاه این نظریه در نظام شهرى و برنامه ریزى شهرى پرداخته شده است آنچه به عنوان نتیجه مى توان بیان داشت به این شرح است: اعتبار این نظریه در علم جغرافیا از سال هاى 1920-1960 به عنوان دوره اوج و شکوفایى کاربرد آن پس از شکل گیرى منشور آتن و رواج برنامه ریزى جامع مى باشد. از دهه 1960 به بعد به عنوان دوره افول و ناکارآمدى نظریه به علت رواج رویکرد سیستمى و رواج الگوهاى ساختارى راهبردى است.
