جایگاه گردشگرى در کاهش مسائل منطقه کلانشهرى تهران (مطالعه موردى -رودبار قصران)
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هئیت علمى دانشگاه آزاداسلامى واحد شهررى
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزى شهرى دانشگاه آزاداسلامى واحد شهررى
doi
چکیده
گسترش سریع شهرنشینى و توسعه فیزیکى و ناموزون کلانشهر تهران به تبع روند رو به تزاید جمعیت در دهه هاى اخیر، سبب تخریب بسیارى از مناطق تفرجى و گردشى تهران قدیم گردید. وجود آن مناطق مى توانستند نقش مهمى را درکاهش فشارهاى روحى و عصبى ناشى از زندگى شهرى در عصر حاضر ایفا نمایند. این امر بروز ساختمان هاى بلند مرتبه، تراکم و فشردگى عرصه زندگى شهروندان تهرانى و کاهش میزان سرانه هاى اختصاص یافته به کاربرى هاى فضاى سبز و تفریحى را، به جهت کمبود و قیمت بالاى زمین، در پىداشته است. به نظر می رسد یکى از راه هاى برون رفت از وضعیت کنونى و جبران کمبود میزان سرانه هاى اختصاص یافته به کاربرى هاى فضاى سبز، توانمندسازى جایگاه گردشگرى با توجه به محدوده هاى بکر بلافصل پیرامون شهر تهران، نظیر منطقه ییلاقى- توریستى رودبار قصران شهرستان شمیرانات با جاذبه هاى طبیعى مؤثر آن مى باشد که فعال سازى این محدوده با رفع محدودیت ها و تقویت قابلیت ها، نقش عمدهاى را در کاهش مسائل منطقه کلانشهرى تهران و توسعه پایدار منطقه مورد مطالعه خواهد داشت.