طبیسازی در طبهای مکمل و جایگزین؛ تحلیلی تاریخیانتقادی
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفهی علم و فناوری، پژوهشکدهی مطالعات فلسفی و تاریخ علم، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دانشجوی دکتری تخصصی فلسفهی علم و فناوری، پژوهشکدهی مطالعات فلسفی و تاریخ علم، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.18502/ijme.v15i1.11797چکیده
«طبیسازی»، در ادبیات رایج آن، مفهومی انتقادی به پزشکی مدرن است؛ به معنای پیشروی و نفوذ پزشکی در ساحتها و حوزههای جدیدی از زندگی انسان و در نهایت، تبدیلشدن پزشکی به نوعی ابزار کنترل و تسلط اجتماعی. در این مقاله نشان دادهایم، اگرچه ادبیات رایج طبیسازی از ابتدای شکلگیری آن در اواسط قرن بیستم، ...