رویۀ قضایی دیوان کیفری بین‌المللی در گزینش پرونده‌های ارجاعی

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران

2 استادیار، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران

3 استادیار، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2018.257198.1732
چکیده

دیوان کیفری بین‌المللی (از این به بعد دیوان) برای رسیدگی به پرونده‌های ارجاعی معیارهای گزینشی اولیه و ثانویه اعمال می‌کند. ابتدا طبق اساسنامۀ خود معیارهای مرتبط با احراز صلاحیت و قابلیت پذیرش و استماع دعوا، منافع ناشی از تحقق عدالت را بررسی می‌کند. هدف این مقاله بررسی رویۀ دیوان در احراز معیارهای گزینشی اولیه و ثانویۀ فوق است. در این مقاله با بهره‌مندی از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش هستیم که نقش دیوان برای پیشگیری و مقابله با جنایات ارتکابی در مخاصمات مسلحانۀ بین‌المللی و داخلی و تحقق عدالت‌محوری چیست؟ معیارهای ثانویه‌ای که در هر پرونده پس از احراز موارد مذکور در حیطۀ اختیارات دادستان قرار می‌گیرد، ناشی از تفسیر اساسنامۀ دیوان است. دیوان صلاحیت رسیدگی به پرونده‌های زیادی را دارد، اما با توجه به محدودیت‌هایی نظیر«بودجه، همکاری دولت‌ها در جمع‌آوری ادله و وضعیت قربانیان» اقدام به گزینش نهایی پرونده‌های ارجاعی می‌کند.