بررسی رابطه سبک شناختی و سبک رهبری در میان رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
2 مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی
doi
چکیده
هدف از این مطالعه بررسی رابطه سبک شناختی و سبک رهبری در میان رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی است. در این پژوهش درخصوص چگونگی مدیریت 30 نفر از رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی مستقر در شهر تهران و 102 نفر از همکاران مستقیم ایشان مطالعه و به منظور گردآوری دادهها از دو پرسشنامه CSI فهرست سبک شناختی و پرسشنامه چند عاملی رهبری MLQ form5x ویراست سوم استفاده شده است. تحلیل دادههای به دست آمده حاکی از آن است که اغلب رؤسای مورد مطالعه به سبک شناختی تحلیلی گرایش دارند و در بعدهای تأثیرگذاری ایدهالی و انگیزش الهامبخش [از ابعاد رهبری تحولگرا] امتیاز بالا، اما در بعد ملاحظه فردی امتیاز پایین کسب کردهاند؛ امتیاز اکثر رؤسای مورد مطالعه در سبک رهبری تحولگرا پایین و متوسط و در سبک رهبری مراودهای متوسط گزارش شده است. بین نمره سبک شناختی شهودی و بعد تأثیرگذاری ایدهالی (صفات) و بین نمره سبک شناختی تحلیلی با پاداش مشروط همبستگی مثبت و بین نمره سبک تحلیلی و سبک رهبری رها شده همبستگی منفی مشاهده شد. به طور کلی، یافتههای پژوهشی ضرورت تقویت ابعاد ملاحظه فردی و برانگیزندگی ذهنی و نیز توجه به تقویت سبک شناختی شهودی و کلگرا را در میان رؤسای دانشگاههای مورد مطالعه نشان داده است.