بررسی رابطه سبک شناختی و سبک رهبری در میان رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی

نویسندگان

1 دانشکده روانشناسی و علوم ‎تربیتی دانشگاه شهید بهشتی

2 مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی

doi
چکیده

هدف از این مطالعه بررسی رابطه سبک شناختی و سبک رهبری در میان رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش‎ عالی است. در این پژوهش درخصوص چگونگی مدیریت 30 نفر از رؤسای دانشگاهها و مؤسسات آموزش ‎عالی مستقر در شهر تهران و 102 نفر از همکاران مستقیم ایشان مطالعه و به منظور گردآوری داده‌ها از دو پرسشنامه CSI فهرست سبک شناختی و پرسشنامه چند عاملی رهبری MLQ form5x ویراست سوم استفاده شده است. تحلیل داده‌های به‎ دست آمده حاکی از آن است که اغلب رؤسای مورد مطالعه به سبک شناختی تحلیلی گرایش دارند و در بعدهای تأثیرگذاری ایده‌الی و انگیزش الهام‌بخش [از ابعاد رهبری تحول‌گرا] امتیاز بالا، اما در بعد ملاحظه فردی امتیاز پایین کسب کرده‌اند؛ امتیاز اکثر رؤسای مورد مطالعه در سبک رهبری تحول‌گرا پایین و متوسط و در سبک رهبری مراوده‌ای متوسط گزارش شده است. بین نمره سبک شناختی شهودی و بعد تأثیرگذاری ایده‌الی (صفات) و بین نمره سبک شناختی تحلیلی با پاداش مشروط همبستگی مثبت و بین نمره سبک تحلیلی و سبک رهبری رها شده همبستگی منفی مشاهده شد. به طور کلی، یافته‌های پژوهشی ضرورت تقویت ابعاد ملاحظه فردی و برانگیزندگی ذهنی و نیز توجه به تقویت سبک شناختی شهودی و کل‌گرا را در میان رؤسای دانشگاههای مورد مطالعه نشان داده است.