تهاجم اعراب مسلمان به ایران:عملیات جهادی یا کشورگشایی
نویسندگان
1 استاد گروه تاریخ، دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد)،
3 (استاد گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد)( نویسنده مسئول )
4 (دانشیارباز نشسته گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد)
doi
10.30465/hcs.2020.5084چکیده
فتح ایران توسط عربهای مسلمان یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ ایران است که منجر به تحولاتی بزرگ و دگرگونیهای شگرف در سرنوشت و آینده این سرزمین گردید. بر همین اساس، چنین رویدادی بارها و بارها از منظرهای گوناگون، مورد مطالعهی تاریخپژوهان قرار گرفته است. مقالهی حاضر نیز از میان انبوه مسائل و حوادثی که در پی این حادثهی سترگ و اثرگذار برای تاریخ این سرزمین رخ نموده و هریک از اهمیت درخور پژوهشی برخوردارند، عهدهدار بررسی اهداف تهاجم عربهای مسلمان به ایران و مشروعیت یا عدم مشروعیت فرضیه دینی این تهاجم بر اساس آموزههای آیین اسلام شده است. هرچند، اکثر تاریخپژوهان به تأسی از روایتهای فتوح مورخان مسلمان معتقدند تهاجم عربها به سرزمین ایران با هدفی مقدس و به منظور ترویج و اشاعهی دین اسلام و نجات مردم تحت ستم حکومت ساسانی صورت گرفته است؛ اما در این جستار تلاش شده تا با رویکردی انتقادی به منابع تاریخی ومقایسه چگونگی تهاجم اعراب به ایران با سیرهی نظامی پیامبر و احکام جهادی در قرآن، نادرستی چنین دیدگاههایی را از منظر تاریخی نشان دهد.