بررسى نظام سکونتگاهى استان یزد- نظام شهرنشینى
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد
doi
چکیده
شبکه ى شهرى و روستایى مستقر در حوزه هاى جغرافیایى در تعامل با یکدیگر نظام پیچیده اى را عرضه داشته اند که ماحاصل آن نظام سکونتگاهى است. بررسى نظام سکونتگاهى در فرآیند توسعه ى منطقه اى از مباحث کلیدى است. در این بین استان یزد با جغرافیاى منحصر به فرد خود، وارث الگوى زیست اولیه است که به دلیل صعوبت طبیعى در گذر زمان به صورت کانون هاى گسسته ى سکونتگاهى، به حیات خود ادامه داده اند. لیکن نقاط شهرى آن به تبع از اقتصاد ملى مقتضیات منطقه اى از رشد سریع ترى برخوردار بوده اند؛ به گونه اى که به تدریج پیوند ارگانیک جامعه ى شهرى و روستایى استان تضعیف گشته و زمینه ى رکود و تخلیه روستاها و بالاخره ناپایدارى سکونتگاه ها را فراهم آورده است. به نحوى که نظام سکونتگاهى استان از الگوى بسیار پراکنده ى روستایى، به سمت الگوى عمدتا متمرکز شهرى، آن هم نه به صورت منطقى، گرایش یافته است. تخلیه ى بیش از43 روستاهاى استان و تمرکز قریب 60 درصد از جمعیت شهرى آن در شهر یزد مؤید این امر است.