پیش بینی کیفیت زندگی زناشویی براساس آسیب کودکی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی زنان متأهل

نویسندگان
doi
چکیده

مقدمه: آسیب¬های کودکی زوجین و همین¬طور وضعیت اجتماعی- اقتصادی آنها به عنوان یک عامل محیطی، می¬تواند آسیب¬های جدی به رابطه و خانواده و کیفیت زناشویی وارد نماید. هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی زناشویی براساس آسیب کودکی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی زنان متأهل بود. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل افراد مراجعه کننده به خانه¬های سلامت شهر تهران در سال 1399 بود که از میان آن¬ها 320 نفر واجد شرایط، به روش نمونه گیری در دسترس به مطالعه وارد شدند. در پژوهش حاضر در گام اول انتخاب مناطق به صورت تصادفی بود و در گام آخر افراد به صورت در دسترس و برخط انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه آسیب کودکی، پرسشنامه وضعیت اجتماعی- اقتصادی قدرت نما و همکاران و مقياس سازگاری زناشويي، بود. داده¬های پژوهش با استفاده از تحلیل رگرسیون چندمتغیری، نرم افزارهای SPSS-24 تحلیل شدند. یافته¬ها: در پژوهش حاضر، ضریب رگرسیون آسیب جسمانی با کیفیت زندگی زناشویی در سطح 01/0 معنادار بود (331/0-=β، 001/0=P). ضریب رگرسیون وضعیت اجتماعی- اقتصادی با کیفیت زندگی زناشویی در سطح 01/0 معنادار بود (175/0=β، 027/0=P). نتیجه¬گیری: به زوج درمانگران پیشنهاد می¬شود در جلسات زوج درمانی تروماهای زوجین را مدنظر قرار دهند. براساس یافته¬های حاصل از پژوهش حاضر لزوم ارتقای درآمد افراد در خانواده که موجب ارتقای پایگاه اقتصادی- اجتماعی می¬گردد، پیشنهاد می-شود.