پیش‌بینی رضایت زناشویی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه، حمایت اجتماعی و سبک‌های دلبستگی زوجین در زنان متأهل

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: رضايت زناشويي، يك تجربه‌ي شخصي در ازدواج است كه تنها توسط خود فرد در پاسخ به ميزان لذت رابطه‌ي زناشويي قابل ارزيابي است و عوامل بسياري هستند كه در زندگي مشترك روي رضايت زناشويي تأثير مي‌گذارند و اين احساس نقش مهمي در ميزان كاركردهاي بهنجار خانواده ايفا مي‌كند لذا، مطالعه حاضر با هدف پیش‌بینی رضایت زناشویی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه، حمایت اجتماعی و سبک‌های دلبستگی زوجین در زنان متأهل شهر سنندج انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه‌ی آماری آن زنان متأهل و مراجعه کننده به مراکز خدمات مشاوره خانواده در شهر سنندج در نیمه سال 1400 با تعداد 440 نفر بودند که به روش نمونه‌گیری در تصادفی و بر اساس جدول نمونه گیری کرجسی و مورگان تعداد 205 نفر انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. متغیرهای تحقیق توسط پرسشنامه‌های رضایت زناشویی انریچ، طرحواره‌های ناسازگار اولیه یانگ، حمایت اجتماعی شربورن و استوارت و سبک‌های دلبستگی کولینز و رید انجام شد. داده‌های بدست آمده با استفاده از آزمون‌های رگرسیون خطی چندگانه و آزمون ضریب همبستگی پیرسون با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد رضایت زناشویی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه، حمایت اجتماعی و سبک‌های دلبستگی زوجین در زنان متأهل شهر سنندج قابل پیش‌بینی است (05/0 > p). همچنین، بین رضایت زناشویی با طرحواره‌های ناسازگار اولیه رابطه منفی و معنی دار، و بین رضایت زناشویی با حمایت اجتماعی و سبک‌های دلبستگی رابطه مثبت و معنی‌دار وجود دارد (05/0>p). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که رضایت زناشویی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه، حمایت اجتماعی و سبک‌های دلبستگی زوجین در زنان متأهل قابل پیش‌بینی است.