اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور بر پیشگیری از خودکشی مجدد در افراد اقدام کننده به خودسوزی در بیمارستان امام خمینی کرمانشاه
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: در پاسخ به افزایش روزافزون میزان خودکشی و اقدام مجدد به خودکشی در جهان که آز آمار قابل توجهی برخوردار است؛ توجه و تمرکز روی توسعه و اجرا مداخلات پیشگیری کننده از خودکشی افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور بر پیشگیری از خودکشی مجدد در افراد اقدام کننده به خودسوزی در بیمارستان امام خمینی کرمانشاه انجام گرفت. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع آزمايشي به شيوة پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه پژوهش کلیه بیماران بستری در بخش سوختگی که اقدام به خودسوزی نموده اند در بیمارستان امام خمینی کرمانشاه بوده است. از اين جامعه 16 مراجع به شيوة تصادفي ساده طي چند مرحله انتخاب شدند و در دو گروه 8 نفري گماشته شدند . برای گرد آوری داده ها از پرسشنامه افکار خودکشی بک و پرسشنامه ذهنیت های طرحواره ای یانگ استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس و به کمک نرم افزار آماری Spss-21 انجام شد. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که افکار خودکشی بر اثر زوج درمانی کمتر شده و از میزان شدت اولیه کاهش می یابد و اقدام به خودکشی مجدد از بین می رود. نتیجه گیری: بنابراین زوج درمانی طرحواره محور می تواند شدت ذهنیت های طرحواره ای و افکار خودکشی بیماران را کاهش داده و با توجه به کاهش میزان افکار خودکشی، میزان اقدام به خودکشی مجدد به صفر برسد.