پیش بینی رفتارهای پرخطر در نوجوانان بر اساس حساسیت اضطرابی و اعتماد بین فردی با میانجیگری پذیرش خویشتن

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: شناسایی علل بروز رفتارهای پرخطر در نوجوانان که به¬دلایل متفاوت ممکن است صورت می¬گیرد، حائز اهمیت است. هدف پژوهش پیش¬بینی رفتارهای پرخطر در نوجوانان بر اساس حساسیت اضطرابی و اعتماد بین فردی با میانجیگری پذیرش خویشتن بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمام نوجوانان 14 تا 18 ساله شهر تهران در سال تحصیلی 97-96 بودند که از میان آنها 500 نفر به روش نمونه¬گیری در دسترس از مدارس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای پرخطر محمدخانی؛ پرسشنامه پذیرش بی قید و شرط خویشتن چمبرلین و هاگا؛ شاخص حساسيت اضطرابي ریس و همکاران و پرسشنامه سرسختی ذهنی کلاف و همکاران بود. جهت تحلیل داده¬ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته¬ها: ضریب مسیر بین حساسیت اضطرابی و رفتارهای پرخطر با میانجیگری پذیرش مشروط (074/0=β) و ضریب مسیر بین حساسیت اضطرابی و رفتارهای پرخطر با میانجیگری پذیرش غیر مشروط (087/0=β) مثبت و معنادار بود. ضریب مسیر بین اعتماد بین فردی و رفتارهای پرخطر با میانجیگری پذیرش مشروط (034/0-=β) و ضریب مسیر بین بین اعتماد بین فردی و رفتارهای پرخطر با میانجیگری پذیرش غیر مشروط (054/0-=β) منفی و معنادار بود. نتیجه¬گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد پذیرش خویشتن میانجیگر رابطه حساسیت اضطرابی و اعتماد بین فردی با رفتارهای پرخطر در نوجوانان است. پیشنهاد می¬شود با ارزش بخشی به نوجوانان و ایجاد پیوندهای قابل اعتماد برای آنان از بروز رفتارهای پرخطر کاست. همچنین پیشنهاد می¬شود در مشاوره و رواندرمانی نوجوانان دارای رفتار پرخطر بر میزان حساسیت اضطرابی آنها نیز توجه شود.