پیش بینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان دختر بر اساس بدنظمی هیجانی و خودمتمایزسازی

نویسندگان
doi
چکیده

مقدمه: یکی از جمله عواملی که امروزه همه جوامع و خصوصا جامعه ما با آن روبرو بوده و زمینه ساز مشکلات زیادی شده، گرایش روزافزون نوجوانان به رفتارهای پرخطر است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخطر بر اساس بدنظمی هیجانی و خودمتمایزسازی در نوجوانان دختر انجام شد. روش پژوهش حاضر همبستگی بود. روش پژوهش: جامعۀ آماری پژوهش، شامل کلیه نوجوانان دختر شهر شیراز بودند که از بین آنها تعداد 200 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه­ای چند مرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده­های پژوهش با استفاده از پرسشنامه رفتارهای پرخطر، مقیاس اوّلیه دشواری در تنظیم هیجان و پرسشنامه خود متمایزسازی گردآوری شد. برای تحلیل داده­ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین بدنظمی هیجانی و گرایش به رفتارهای پرخطر ارتباط معنی­داری وجود دارد، بین خودمتمایزسازی و گرایش به رفتارهای پرخطر ارتباط معنی داری وجود دارد، در نهایت ضریب همبستگی چندگانه برابر با 404/0=MR و ضریب تعیین برابر با 163/0=RS بود که در سطح 017/0>p معنی­ دار بود. به عبارتی 3/16% از واریانس مربوط به گرایش به رفتارهای پرخطر به وسیلۀ متغیرهای مذکور تبیین شد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش می­توان به وسیله بدنظمی هیجانی و تمایزیافتگی، میزان گرایش دانش آموزان به رفتارهای پرخطر را پیش بینی کرد.