پیش¬بینی آلکسی تایمیا بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با نقش میانجی راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: با توجه به شیوع بالا و تأثیرات منفی اختلالات شخصیت مرزی بر فرد مبتلا و جامعه، اهمیت شناخت هر چه بیشتر این اختلال و شناسایی عوامل و متغیرهای پیش¬بینی کننده این اختلالات احساس می¬شود. پژوهش حاضر با هدف پیش¬بینی آلکسی تایمیا بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با نقش میانجی راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد. روش پژوهش: مطالعه از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان مقطعی، از نظر دادهها کمی و از نظر روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه¬ آماری بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراحعه کننده به مراکز مشاوره شهر همدان از اسفند ماه 1400 تا پایان خرداد 1401 بود. نمونه بر اساس فرمول فیدل و تاباچنیگ 107 نفر و به لحاظ احتیاط به 120 نفر افزایش یافت. روش نمونه¬گیری در دسترس و هدفمند بود. ابزار پژوهش سه پرسشنامه آلکسی تایمیا بگبی، پارکر و تیلور (1994)، طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (1999) و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (2006) بود. جهت آزمون فرضیه از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته¬ها: نتایج نشان داد مسیر گاما در حوزه بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل و گوش به زنگی بیش از حد/ بازداری به آلکسی تایمیا معنادار است. مسیر گاما از محدودیت¬های مختل به متغیرهای میانجی تنظیم هیجانی مثبت و مسیر گاما از بریدگی و طرد، محدودیت¬های مختل و دیگر جهت¬مندی به متغیرهای میانجی تنظیم هیجانی منفی معنادار است. مسیر بتا از مسیر تنظیم هیجانی مثبت و همچنین تنظیم هیجانی منفی به آلکسی تایمیا معنادار است. نتیجه گیری: طرحوارههای ناسازگار اولیه و راهبردهای تنظیم هیجان منفی می¬توانند زمینه¬ساز الکسی تایمیا در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی شوند.