مقایسه اثربخشی رویکرد هیجان مدار و طرحواره درمانی برکنترلگری و رضایت از زندگی زنان نابارور

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: با توجه به تعداد زیاد زوجین نابارور و مشکلات خانوادگی، فردی، اجتماعی و ... آنان، این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی دو رویکرد هیجان مدار و طرحواره درمانی، مداخله دو رویکرد تأثیرگذار برکنترل گری و رضایت از زندگی زنان نابارور انجام شده است. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی بود که با دو گروه آزمایش، طرح پیش¬آزمون – پس¬آزمون و یک گروه کنترل با پیگیری یک ماهه اجرا شد. از جامعه آماری زنان نابارور در مرکز ناباروری میلاد مشهد 45 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری گزینش شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه کنترلگری(1397) پرسشنامه رضایت از زندگی داینر(1995) در پیش¬آزمون پاسخ دادند. سپس هرکدام از گروه¬های آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقه¬ای، با رویکرد هیجان¬مدار و طرحواره¬درمانی شرکت کردند وگروه کنترل هیچ مداخله¬ای را دریافت نکردند. بعد از اتمام جلسات پرسشنامه¬ها مجدد پاسخ داده شد. داده ها با استفاده نرم افزار 26SPSS- و روش تحلیل کوواریانس بررسی شدند. یافته¬ها: یافته¬های تحقیق نشان داد که در مراحل پس¬آزمون و پیگیری بین گروه¬های آزمایش، رویکرد هیجان¬مدار و رویکرد طرحواره¬درمانی با گروه کنترل تفاوت معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل اندازه¬گیری مکرر نشان داد که هر دو درمان هیجان¬مدار و طرحواره¬درمانگری بر افزایش رضایت از زندگی و کاهش کنترلگری مؤثر است(001/0>p ) نتیجه¬گیری: نتایج زوجی نشان داد اثربخشی رویکرد طرحواره¬درمانی نسبت به هیجان¬مدار تأثیر بیشتری بر کنترلگری زنان داشته است و رویکرد هیجان¬مدار بر رضایت از زندگی بهتر عمل کرده است.