رابطه سبک زندگی اسلامی والدین بر رشد اخلاقی دانش آموزان پسر شرق شهر تهران

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: مذهب و معنویت به عنوان سپری در برابر مشکلات و ناراحتی های افراد قرار گرفته و موجب کاهش اختلال روانی و ارتقاء سطح سلامت روانی افراد می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی سبک زندگی اسلامی والدین با رشد اخلاقی دانش آموزان پسر شرق شهر تهران انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر منطقه شرق شهر تهران و والدین آن ها در سال 1401بودند. نمونه ی آماری شامل 250 نفر و با روش نمونه گیری تصادفی خوشه¬ای چند مرحله ای انجام شد. ابزار پژوهش شامل آزمون سبک زندگی اسلامی(فرم کوتاه) کاویانی(1388) و مقیاس رشد اخلاقی کودکان، نوجوانان و جوانان لطف آبادی (1390) بود. یافته ها: یافته¬های حاصل از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چدمتغیره نشان داد که بین سبک زندگی اسلامی والدین با رشد اخلاقی فرزندان پسرشان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بین سبک زندگی اسلامی والدین با مولفه‌های رشد اخلاقی فرزندشان؛ اخلاق زیست محیطی، اخلاق فردی، اخلاق در مناسبات خانوادگی، اخلاق اجتماعی و اخلاق انسانی ارتباط و همبستگی معناداری مشاهده نشده است. اما بین سبک زندگی اسلامی والدین با اخلاق متعالی فرزندان پسر ارتباط و همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: براساس یافته های مطاعه می توان گفت با افزایش سطح و میزان سبک زندگی اسلامی والدین، میزان و سطح اخلاق متعالی در فرزندان پسرشان افزایش و ارتقاء پیدا می‌کند.