اثربخشی رویکرد آموزش گروهی راه حل محور با سبک¬های دلبستگی زنان دچار طلاق عاطفی
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر رویکرد راهحل محور بر سبکهای دلبستگی در زنان دچار طلاق عاطفی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی بود و ازلحاظ روش، نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل زنان دچار طلاق عاطفی در سال 1401 بود که از میان آنها 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه بر سبک دلبستگی جهت پیشآزمون و پسآزمون پاسخ دادند. گروه آزمایش هشت جلسه 65 دقیقهای از درمان راهحل محور گرانت را دریافت نمودند. دادهها با روش آماری کوواریانس چند متغیری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نشان داد که آموزش گروهی مبتنی بر رویکرد راهحل محور بر سبکهای دلبستگی زنان دچار طلاق عاطفی گروه آزمایش اثربخش بوده است (05/0>p). یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که درمان راهحل محور با بهرهگیری از فنونی همانند کنترل هیجانی در روابط صمیمانه، اعتباربخشی به تجارب گوناگون همسر، شناسایی پتانسیلهای درمانی و ترغیب خودمختاری، تمرکز بر یافتن راهحل و شناسایی نیازهای انکار شده میتواند بهعنوان یک روش کارآمد جهت بهبود سبکهای دلبستگی، زنان دچار طلاق عاطفی مورداستفاده قرار گیرد. نتیجهگیری: در این راستا استفاده از سایر رویکردهای مداخله محور بهمنظور درمان سبکهای دلبستگی در زنان دچار طلاق عاطفی پیشنهاد میگردد.