مقایسه وضعیت سلامت روان دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری در دوران شیوع بیماری کرونا
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: شیوع ویروس کرونا وپیامدهای روانی اجتماعی مرتبط با سلامت یکی از مهمترین وقایع اجتماعی بشردر قرن ۲۱ است. پژوهش حاضر با هدف سنجش ومقایسه وضعیت سلامت روان دانشجویان پرستاری و مامایی دردوران شیوع بیماری کووید-19 انجام شده است. روش پژوهش: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی و با هدف مقایسه وضعیت سلامت روان دانشجویان پرستاری و مامایی در دوران شیوع بیماری کووید 19 انجام شد. جامعه پژووهش شامل کلیه دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد ساری مشغول به تحصیل در نیمسال دوم 1399 به تعداد 430نفر(290نفر پرستاری و 140نفر مامایی) بود. به دلیل محدود بودن جامعه پژوهش، تمام آزمودنی ها به روش سرشماری وارد حجم نمونه شدند ؛ لیکن 339 نفر به ترتیب 210 نفر (61.9%) ازرشته پرستاری و 129نفر(38.1%) از مامایی درمطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی(GHQ) فرم28 سوالی گلدبرگ وهیلر بود. بعد از تصویب طرح و اخذ کد اخلاق، فرم الکترونیک پرسش نامه ها به انضمام فرم رضایت آگاهانه جهت شرکت در مطالعه با استفاده از نرم افزار آنلاین پرس لاین از طریق شبکه های اجتماعی (تلگرام، واتساب و اینستاگرام) درگروه های دانشجویی بارگزاری گردید. داده ها با استفاده ازآزمون های تی مستقل وکای اسکوئردرفضای SPSS نسخه 22 تحلیل شد. یافتهها: میانگین نمره سلامت عمومی دردانشجویان پرستاری 57/12 ±13/20 و دردانشجویان مامایی 74/12 ±79/23 بود که از لحاظ آماری بین میانگین نمره سلامت عمومی دوگروه تفاوت معنادار آماری وجود داشت (P<0.05) که نشان از سلامت عمومی بهتر دردانشجویان پرستاری بود. نتیجه گیری: نتایج کلی پژوهش نشان داد سطح سلامت روان در دانشجویان مامایی نسبت به پرستاری مناسب نبود. با توجه به اینکه دانشجویان پرستاری و مامایی بیشترین تعامل و ارتباط درمانی را از نظر روحی با بیماران تجربه می کنند ، لذا به منظور ارتقای سلامت روان دانشجویان ، فراهم نمودن تمهیدات لازم از قبیل مشاوره های گروهی راه حل محور به دست اندرکاران امر پیشنهاد می گردد.