مقایسه اثر بخشی طرحواره درمانی و رژیم درمانی مبتنی بر مدل رفتاری بر تنظیم هیجانی و تصویر بدنی در افراد مبتلا به اختلال پرخوری

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: تنها درصد کمی از افراد مبتلا به اختلالات خوردن به درمان شناختی-رفتاری استاندارد پاسخ مثبت داده‌اند. این مطالعه به مقایسه اثربخشی طرحواره‌درمانی و رژیم مبتنی بر مدل رفتاری در تنظیم هیجان و تصویر بدن در افراد چاق مبتلا به اختلال پرخوری می‌پردازد. روش پژوهش: این پژوهش با طرح پیش‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. 30 نفر از افراد چاق مبتلا به اختلالات پرخوری مراجعه کننده به کلینیک های تغذیه شهر رشت به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. گروه‌های آزمایشی به ترتیب طرحواره‌درمانی و مداخلات رژیم مبتنی بر مدل رفتاری دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های سبک‌های تنظیم هیجان طرحواره‌های ناسازگار، پرسشنامه نگرانی تصویر بدن و شاخص توده بدن بود. داده‌ها قبل، بعد و در طول دوره پیگیری جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته‌ها: طرحواره‌درمانی و رژیم درمانی مبتنی بر مدل رفتاری هردو در کاهش اختلالات خوردن و تصویر بدن مؤثر بودند. تفاوت‌های معناداری در خرده مقیاس‌های خودسرزنشگری و فاجعه‌سازی بین روش‌های درمانی وجود نداشت، اما طرحواره‌درمانی تأثیر بیشتری داشت. در خرده مقیاس‌های دیگر اثرگذاری درمان‌ها مشاهده نشد، به استثنای خرده مقیاس تمرکز مجدد مثبت که رژیم‌درمانی رفتاری تأثیر مثبت داشت. نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج به‌دست آمده می‌توان گفت هر دو درمان در کاهش نگرانی از تصویر بدنی موثر عمل کرد اما برای تنظیم هیجان، اثربخشی دو درمان در خرده مقیاس های مختلف نتایج متفاوتی داشت.