نقش تاب آوری وخودکارآمدی در عود مجدد پس از فروكش يا بهبودي اختلال مصرف مواد در شیراز

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه: خودکارامدی توانایی مقاومت در برابر مصرف مواد در موقعیت پرخطر است و ارتباط مستقیمی با عود مجدد دارد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بازگشت به مصرف مواد پس از بهبودی در افراد دارای اختلال مصرف مواد بر اساس تاب-آوری، خودکارآمدی انجام شد. روش پژوهش: جامعه آماري شامل کلیه معتادان مراجعه¬کننده به مراکز ترک اعتیاد در شهر شیراز در سال 1401 بود که بعد از یک دوره مصرف مواد مخدر به مدت حداقل 6 ماه دوره ی پاکی داشتند، اما مجددا دچار عود شده بودند. حجم نمونه بر اساس مولفه های متغیرهای پیش بین 200 نفر تعیین شد که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوري داده‌ها تاب¬آوری کانر و دیویدسون، مقیاس خودکارآمدی شوارتز و مقیاس عود مجدد بک و رایت استفاده شد. داده‌ها با استفاده ازنرم‌افزار SPSS-26 ، ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تاب آوری، خودکارامدی دررابطه با بازگشت به مصرف مواد پس از بهبودی نقش پیش بینی کننده دارند، که با بیشتر شدن خودکارامدی،تاب اوری بازگشت به مصرف مواد کاهش یافت و شدت ارتباط بین بازگشت به مصرف مواد در سطوح مختلف نمره کل تاب¬آوری خودکارآمدی و متفاوت است. نتیجه گیری: خودکارآمدی میتواند بازگشت به مصرف مواد پس از بهبودی را پیش بینی کند، و خودکارآمدی دارای رابطه منفی و معنی دار با عود مجدد است یعنی با افزایش خودکارامدی، عود مجدد کاهش می یابد.