بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر هیجان بر فاجعهپنداری و بهزیستی ذهنی در افراد بهبودیافته از بیماری ویروس کرونا
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: بیماری همهگیر ویروس کرونا یک رویداد ناگهانی و مخرب بود که منجر به مرگ و میر متعددی شد. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر هیجان بر فاجعهپنداری و بهزیستی ذهنی در افراد بهبودیافته از بیماری ویروس کرونا انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع پژوهشهای نیمهتجربی دوگروهی (آزمایش و کنترل) همراه با سه مرحله (پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری سهماهه) بود. جامعه آماری شامل کلیه بهبودیافتگان از ویروس ویروس کرونا بود که سهماهه نخست سال 1400 از بیمارستان امام رضا (ع) در مشهد مرخص شده بودند. از این جامعه 30 نفر با روش نمونهگیری دردسترس مبتنی بر هدف و با استفاده از ملاکهای ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. گروه آموزش ده جلسه 90 دقیقهای درمان مبتنی بر هیجان گرینبرگ دریافت کردند، درحالیکه گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فاجعهپنداری سولیوان و پرسشنامه بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو بود که در هر دو گروه در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری بر روی شرکتکنندگان اجرا شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازههای مکرر به کمک نرمافزار SPSS نسخه 22 انجام گردید. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد میانگین نمرات فاجعهپنداری گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، در مرحله پسآزمون کاهش معناداری پیدا کرد (001/0>P). همچنین میانگین نمرات بهزیستی ذهنی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، در مرحله پسآزمون افزایش معناداری پیدا کرد (001/0>P). این نتایج در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. نتیجهگیری: بنابراین درمان مبتنی بر هیجان میتواند بهعنوان یک روش مداخلهای مؤثر در کاهش فاجعهپنداری و ارتقاء بهزیستی ذهنی در افراد بهبودیافته از بیماری ویروس کرونا مورد توجه قرار گیرد.