بررسی اثربخشی پروتکل مداخله ای رضایت زناشویی بر صمیمیت زناشویی، (مورد مطالعه: زنان متأهل مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی شهر تهران)

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1199346
چکیده

مقدمه: این پژوهش درصدد بررسی اثربخشی پروتکل مداخله ای رضایت زناشویی محقق ساخته بر صمیمیت زناشویی بود. روش پژوهش: روش پژوهش، از نوع مطالعه کارآزمایی بالینی بود و از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از دانشجویان زن متأهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی که حداقل 5 سال از زندگی زناشویی آنها گذشته بود. نمونه پژوهش براساس جدول برآورد حجم نمونه کوهن و نیز روش نمونه گیری تصادفی ساده (هر گروه 15 نفر) انتخاب شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه صمیمیت زناشویی استفان ووندن بروک و هانس برتمن بود. روش تجزیه و تحلیل آماری داده ها، آزمون کواریانس تک متغیری و نیز آزمون تی دو نمونه مستقل بود. یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که میانگین تعدیل‌شده شاخص های «صمیمیت» و «علاقه» به ترتیب در پس‌آزمون در گروه آزمون برابر با (480/19) و (443/13) و در گروه کنترل برابر با (454/14) و (157/7) بود. بنابراین می‌توان گفت میانگین شاخص «صمیمیت» و «علاقه» پس‌آزمون در گروه آزمون به طور معنی‌دار بزرگ‌تر از میانگین آن در گروه کنترل بود و اثربخشی پروتکل مداخله‌ای تدوین‌شده بر این شاخص ها تأیید ‌شد. در مورد شاخص های «توافق زوجین»، «صادق بودن» و «پایبندی به تعهدات» فرض همگنی شیب رگرسیونی برقرار نبود و لذا نمرات پیش آزمون از نمرات پس‌آزمون کم شده و میانگین تفاضل حاصل، در گروه‌ها با استفاده از آزمون تی دو نمونه مستقل مورد مقایسه قرار ‌گرفت. بین تفاضل شاخص های «توافق زوجین»، «صادق بودن» و «پایبندی به تعهدات» و نیز نمره کل «صمیمیت زناشویی» زوجین به ترتیب در گروه آزمون (600/4)، (267/6)، (733/4)، (267/30) و گروه کنترل (133/0)، (200/0)، (133/0)، (400/0) تفاوت معنی‌دار وجود داشت و میانگین تفاضل توافق زوجین در گروه آزمون به طور معنی‌دار بزرگ‌تر از میانگین آن در گروه کنترل بود فلذا اثربخشی پروتکل مداخله‌ای بر این شاخص ها و نمره کل صمیمیت زناشویی تأیید ‌شد. نتیجه‌گیری: از نتایج این پژوهش می توان در سیاست های ملی خانواده و برنامه های بهزیستی خانواده در مراکز مشاوره دانشجویی استفاده نمود.