رابطه سبکهای دلبستگی با وسواس فکری-عملی: نقش تعدیلگر جنسیت
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1205310چکیده
چکیده مقدمه: اختلال وسواس فکری عملی یک اختلال شایع و مزمن است که به منظور خنثی کردن برخی از افکار شروع میشود، افکاری که وارد ذهن فرد میشوند که وسواسی هستند و فرد نمیتواند آنها را کنترل کند. با شدت یافتن این رفتارها یا اعمال ذهنی فرد به حالتی دست مییابد که دیگر نمیتواند از انجام آنها جلوگیری کند. روشها: پژوهش حاضر با توجه به هدف کاربردی و با توجه به نحوه گردآوری دادهها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زوجهای جوان شهر کرمان که حداکثر ده سال از مدت ازدواج آنها گذشته باشد تشکیل دادهاند. نمونه مورد نظر مشتمل بر 240 نفر است که به شیوه هدفمند انتخاب شدند. جهت گردآوری دادههای این پژوهش از سه ابزار 1) پرسشنامه سبکهای دلبستگی کولینز و رید، 2) پرسشنامه وسواس فکری عملی مادزلی و 3) پرسشنامه سبکهای حل تعارض زوجین رحیم استفاده شده است. جهت بررسی پایایی این پرسشنامهها از آلفای کرونباخ و جهت بررسی روایی آنها از روایی سازه استفاده شده است. جهت تجریه و تحلیل دادهها در این پژوهش از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده گردیده است. یافتهها: نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان دهنده آن بوده که نقش تعدیل کننده جنسیت در تاثیر وسواس فکری-عملی بر سبکهای دلبستگی در زوجین تایید نشد. همچنین وسواس فکری-عملی، سبکهای دلبستگی را به طور منفی و معناداری پیشبینی میکند. بدین ترتیب که افزایش وسواس فکری-عملی پیشبینی کننده کاهش دلبستگی در زوجین است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج بدست آمده بنظر میرسد بکارگیری سبکهای حل تعارض مسلط و سبکهاس دلبستگی وابستگی می تواند نقش بسزایی در کاهش وسواس فکری عملی زوجهای جوان ایفا نماید.